Ölülerimi al benden
Artık ağır geliyor jazabel
Ve hatıralar
En hayırsızı onlar
Nahoş bir sanrılar diyarındayım
Kalbimin ateşi söndüğünde bana her şeyi söyleyeceksin
Şimdi dayanamıyorum duymaya
Kemiklerim çürümüş gibi yorgunum
çünkü
beni de unuttular derinlerde
Toprağın altındayım, babamın yanıbaşında
Seslensem ona
beni duymayacak biliyorum jazabel
Nahoş bir sanrılar diyarında işitiyorum gülen sesini
Ellerimiz kavuşmuyor ve kollarımız
Aramızdaki sınırları yakmak istiyorum
O da beni özlüyor mudur jazabel
küçük kızını özlüyor mudur
Al artık yüklerimi benden
yanına uzanayım hatıralarımın
toprağın üstünde bırakayım ağırlıklarımı ve
sarılayım babama
Son kez, doya doya.
Münzevi 
Yorum bırakın