tarlalarda dört nala koşan bir deliyim belki

bir kopuk uçurtma parçası

bir sapanın kırık ayağı

kuru bir arpa başağı.

ölümsüzlüğün veçhelerine yüzlerimi gösteriyorum

ki tanısın beni, 

almaya geldiğinde canımı

nefeslerim bana zimmetli, bilsin.

Günahlarımı yüklendim sırtıma ki hatırlatmasınlar.

kendime ağırım en çok,

hasretlerim sıra sıra dizili soğuk bir kış akşamında,

Varlığımın özünü kurutuyorum sağanak yağmurlarda.

Yağmurlara sığınıyorum ağlamak için,

Ölümsüzlüğün kuytu köşelerine,

bir uçurtma parçasına

Ve tüm sırlarımı açığa seriyorum bir tutam gülüşe.

Dizlerimin üzerine çöküyorum 

sesleniyorum evvelime ve ahirime,

yaşamak istiyorum 

yaşamak istiyorum 

doyasıya.