Belki benimle gelirsen gösteririm sana rüyalarımın renklerini. Açılıp kapanan, mütemadiyen şekil değiştiren bir cümbüş benim rüyalarım. Zihnimin saltanatının emir kuluyum.

Temas ettiğim desenlerin sonsuzluğu her seferinde gözlerimi kamaştırıyor. Özlemlerimin derin kuyusundan çıkıyorum o vakitlerde. Kuşluk, seher ve şafakta. O zaman asıl benliğimi görüyorum. Bakışlarımın ardına saklanan gizleri çözüyorum.

Renkler benim evim. Evrenin bitip yeniden başladığı zirvelerin kıyısındayım. Manzarayı izliyorum. Kaybettiklerim göklerden beri selamlıyor. Gülümsüyorum. Gözlerim kamaşınca başımı eğiyorum ve gözyaşımı siliyorum. 

Kafamı kaldırıp yeniden gülüyorum. Misafirlerim ufukta kaybolana dek izliyorum. Geri dönecekler biliyorum, yahut günün birinde ben onlara katılacağım.

Kafileye, günün birinde. 


Bir Cevap Yazın